PODPORZĄDKOWANIE WIELKIEGO NOWOGRODU MOSKWIE
Agencja modelek Podczas gdy przy ówczesnym rozbiciu jedności Ordy wyzwalanie się spod zależności mongolskiej było raczej krokiem formalnym, legalizującym stan rzeczy istniejący w Moskwie już od pewnego czasu, to inaczej przedstawiała się sprawa unifikacji ziem ruskich posunięta znacznie naprzód dzięki energii Iwana III. Na największe opory wielki książę moskiewski natknął się ze strony Wielkiego Nowogrodu i Pskowa. Oba te księstwa, które z biegiem czasu przekształciły się w bogate republiki arystokratyczne, z niepokojem obserwowały wzrost potęgi samowładnego wielkiego księcia moskiewskiego. Grupa będąca w Nowogrodzie u władzy, złożona z bojarów i bogatego kupiectwa, wolała raczej uznać zwierzchnictwo polsko-litewskie. Prowadziła więc rokowania z Kazimierzem Jagiellończykiem. Natomiast masy ludowe i duchowieństwo prawosławne opowiadały się zdecydowanie po stronie Moskwy. Iwan III, powiadomiony o nastrojach panujących w Nowogrodzie, zdecydował się podjąć zbrojną interwencję (1471). Spotkała się ona ze słabym oporem tamtejszych wojsk, które nie przejawiały ducha walki i uległy słabszej liczebnie, ale lepiej wyposażonej armii moskiewskiej. Alarmy
