KRYZYS KRÓLESTWA NEAPOLU
autogaz Wielka schizma papieska i kryzys przeżywany przez Cesarstwo zaważyły w niemałym stopniu na stosunkach włoskich. Odbiło się to przede wszystkim na losach Królestwa Neapolu, którego władczyni Joanna I, na skutek parokrotnie zmienianego stanowiska wobec rywalizujących ze sobą papieży — rzymskiego i awiniońskiego — znalazła się w poważnych kłopotach i była zmuszona uznać za swego następcę Ludwika I Andegaweńskiego, brata króla francuskiego — Karola V. Akt ten, wydziedziczający dotychczasowego następcę tronu, Karola z Durazzo, stał się przyczyną wojny o Neapol między obu pretendentami i doprowadził do tragicznej śmierci Joanny (1382). Zamieszki nie ominęły przy tym Rzymu, gdzie walka dawnych stronnictw odżyła na nowo. Niebezpieczeństwo zagrażające papiestwu wzmogło się znacznie, gdy rządy nad Neapolem przejął Władysław, syn Karola z Durazzo. Reprezentował on te same cele polityczne, którym po zdobyciu korony sycylijskiej hołdował w XIII w. Karol Andegaweński. Myślał więc o narzuceniu swej hegemonii środkowym i północnym Włochom, a wobec papieża występował jako arbiter w jego sporze z Rzymem. Nie zapominał przy tym .o wzmocnieniu swoich wpływów w tym mieście. Na przeszkodzie w realizacji ambitnych planów Władysława stanął jednak Ludwik II Andegaweński, który nie zamierzał rezygnować z odziedziczonych po ojcu praw do Neapolu. Ale wypadki francuskie zmusiły Ludwika do przerwania zwycięskiej kampanii we Włoszech i pozwoliły Władysławowi zająć się ponownie sprawami północy. Nagły zgon Władysława (1414) zahamował ostatecznie ekspansją nea-politańską. Nie położyło to kresu panującemu na Półwyspie chaosowi, który uległ pogłębieniu i objął również Królestwo Neapolitańskie. O koroną tamtejszą walczyła z Ludwikiem II Andegaweńskim Joanna II — siostra zmarłego przedwcześnie Władysława. laptopy
